Powered By Blogger

27 Nisan 2020 Pazartesi

ŞAFAK SÖKERKEN (1988)


Yönetmen: Cüneyt Arkın,
Senaryo: Nurettin İrişen
Görüntü Yönetmeni Ümit Ardabak
Yapım: Uzman Filmcilik/Kadir Turgut, Ferit Turgut

Renk Uzmanı: Hayati Akbulut, Laboratuar: Hüseyin Kuğu, İzzet Tatlıcı, Selahattin Kılıççeken, Montaj, Senkron: Mustafa Kent, Negatif Montaj: Selahattin Kılıççeken, Set: Hüseyin Ünlü, Alaaddin İzgü, Gültekin Zincirkıran, Işık: İbrahim Sabuncu, Ayhan Kural, Doğan Erdoğdu, Kamera Yardımcısı: Volkan Kocatürk, Prodüksiyon Amiri: Yılmaz Eşsiz, Teknik Yönetmen: Nurettin İrişen, (Kısmet Stüdyosunda renklendirilmiş ve Yeni Stüdyoda seslendirilmiştir )

Oyuncular: Cüneyt Arkın, Emre Demirer, Osman Betin, Kadir Kök, Yılmaz Kurt, Akif Kilman, Yüksel Gözen, Mustafa Özkaya, İsmet Şahinbaş, Kazım Gültekin, Ali Ateş, Seyfettin Karadayı,

Konu: Filmde, hapisten firar eden bir adamın hikâyesi anlatılır. Kemal, daha bir çocukken işlediği bir suç yüzünden hapse mahkûm edilir. Aradan uzun yıllar geçer ve Kemal hayatının geri kalanını memleketinde geçirmek ister. Şartlı tahliye olabilmek için bir plân yapar. Ancak mahkûmiyetinin devamına karar verilir. Kemal de bir yolunu bulup firar eder. Daha sonra Kemal, yanına rehine olarak aldığı bir çocukla uzun bir yolculuğa çıkacaktır. (Meltem İşler Sevindi)

SÜRGÜN (1988)




Yönetmen: Avni Kütükoğlu
Senaryo: Zeki Göker
Görüntü Yönetmeni: Şener Işık
Yapım: Adana Film/Hüsnü Çetiner

Oyuncular: Berhan Şimşek, Filiz Aker, Sibel Savaş, Sümer Tilmaç

Konu: Mafyadan kaçıp bir kulübeye saklanan kabadayı ile gazeteci kızın aşkları.


SOKAK ÇOCUĞU (1988)




Yönetmen: Melih Gülgen
Senaryo: Safa Önal, Melih Gülgen
Kamera: Ergun Özdemir
Yapım: Gülgen Film/Melih Gülgen

Oyuncular: Oya Aydoğan, Cemal Gencer, Suzan Avcı, Çocuk Oyuncu: Burak Gülgen (D: 1978)

Konu: Kendi hallerinde bir aile tek oğulları olan Burak’ın üzerine titremektedir. Yeni bir araba aldıkları gece bunu kutlarlar ama eve dönüşte bir kaza olur ve baba hapse düşer. Anneoğul yalnız ve çaresiz kalırlar. Arabanın borcu ve diğer borçlar altında ezilirler, anne kötü yola düşürülür. Bir gün Burak annesinin ahlak zabıtası tarafından yakalandığını öğrenir ve evi terk ederek sokaklarda yaşamaya başlar.


SİS (1988)


Senaryo ve Yönetmen: Zülfü Livaneli
Müzik: M. Teodarakis, Zülfü Livaneli
Görüntü Yönetmeni: Jurgen Jurgens
Yapım: İnter Film/ Ülker Livaneli ve TXC Film Zürih

Kurgu: Hilmi Güver, Kamera Asistanı: Michael Wiesweg, Jenerik: Hilmi Güver, Işık Şefi: Recep Biçer

Oyuncular: Rutkay Aziz, Uğur Polat, Aslı Altan, Sevtap Parman, Menderes Samancılar, Kenan Pars, Elia Kazan (Misafir oyuncu), Ülkü Tamer, Aytaç Yürükaslan, Eray Özbal,

Konu: 27 Mayıs devrimiyle başlayıp 1970'li yıllara kadar uzanan iki ayrı siyasal dönem içinde bir ailenin dağılma ve giderek parçalanma öyküsü. Ülkenin çalkantılı bir dönem yaşadığı, kardeşin kardeşi vurduğu günlerde hakim eskisi avukat Ali Fırat (Rutkay Aziz), beklenmedik bir olayın içine sürüklenir. Oğlu Murat öldürülmüştür. Bu siyasal kargaşa ortamında onu öldüren karşıt görüşe sahip kardeşi midir? Olaylar bu kuşkular içinde sürüp gider..

ÖDÜL:

Antalya 26. Altın Portakal Ulusal Uzun Metraj Film Yarışması (2 – 8 Ekim 1989)

► "Sis" "en iyi 2. film".
► Menderes Samancılar "en iyi yardımcı erkek oyuncu
Jüri Üyeleri: Hürrem Erman, Türker Atakan, Sabahattin Atmaca, Yavuz Bülent Bakiler, Rafet Bintez, Atilla Dorsay, İzzet Günay, Nuri Çetin, Doç. Dr. Faruk Kalkan, Yavuz Turgul, Kadri Yurdatap.

10. Akdeniz Film Şenliğ'i'nde (Valenciaİspanya 1989)
► "Sis" Büyük Ödül "Altın Palmiye"yi , Yugoslav yönetmen Markoviç'in "Buluşma Noktası" adlı filmlyle paylaştı.

Akdeniz. Sinemaları Buluşması'nda (Fransa 1989) Montpellier kentinde düzenlenen yarışmada
► "Sis" büyük ödülü (Altın Antigone)

Sinema Yazarları'nın "198990 Mevsiminde en Iyi filmler seçiml"nde
► Dördüncülük,
► Zülfü Llvaneli "en Iyi senaryocu",
► "En Iyi film müzikçisi"
► Jurgen Jurgens, Ertunç Şenkay'la "en. iyi. görüntü yönetmeni
► Rutkay Aziz ise "en iyi erkek oyuncu" seçildi.
►"Sis", ayrıca Kültür Bakanlığ'ı ödülüyle değerlendirildi.

* Sis, kimi özentili anlatım biçimlerini hesaba katmazsak, yakın dönemin olaylarına cesaretle yaklaşmayı, deneyen ve denediğini de bir ölçüde gerçekleştiren, titiz, yürekli bir çalışmanın örneği. Bu cesur çalışmada tüm oyuncularla olağanüstü görüntülerin ustası Jurgen Jurgens'in de büyük katkısı var tabii. (Burçak Evren, Türk Sinemasında Yeni Konumlar, s.156, Broy Yayınları 1990). “Agah Özgüç, “Türk Filmleri Sözlüğü”

* "Üstümüze bir gölge düştü oğlum" diye konuşur filinin sonunda avukat Ali Fırat. Bu "gölge" veya içinde yitip gidilen "sis", 1970 sonlarında Türkiye'nin içine düştüğü/düşürüldüğü korkunç bunalımdır. Sokaklarda adım başı bir adam vurulmakta, kaba güç kol gezmekte, siyaset çaresiz kalmış bulunmaktadır. "Kardeşin kardeşi vurduğu" günlerdir. 27 mayıs devriminde birer çocuk olan Murat ve Erol kardeşler, artık koca birer delikanlıdırlar. Ama filmin hemen başında, Murat açık bir pencereden gelen "hain" bir kurşunla vurulur. Adli tıp raporu, İki kardeşin "düşman" örgütlerden olduklarının anlaşılması, evde kaybolan bir tabanca... Tüm bunlar, artık pek genç olmayan, bir zamanlar "Türkiye'de işkence olmadığına" inanmış, idealleri yorgun, yanlış davalarda haksız kararlar vermemek için hâkimlikten istifa etmiş avukat Ali Fırat'ta oğlu Murat'ın katilinin diğer oğlu Erol olduğu kuşkusunu uyandırır. Görüldüğü gibi "Sİs"in ana teması, lam anlamıyla tragedyalara yakışan bir temadır. Ali Fırat, önce derinden derine İşleyen şüpheyi reddeder. Ama sonunda, hem de katil zanlısının yakalanmasına karşın, gerçeği öğrenmeye sıvanır. Her tragedyada olduğu gibi, gerçek kendini ancak adım adım ele verecek ve ona yaklaştıkça, Oidipus'ta da olduğu gibi, felâketler üst üste yığılacaktır. Fırat için artık son amaç hayatta kalan tek oğlunu, toplumsal/siyasal mekanizmaların, inanılmaz yaygınlıktaki örgütlenmelerin, önyargıların, kamuoyunun ve basının eşit katkılarıyla örülen "ölüm tuzağından kurtarmaktır. Ama ölümün kol gezdiği bir İstanbul'da (bir Türkiye'de) bu artık mümkün müdür?

Zülfü Livancli'nin politik tragedyası "Sis", bir avuç insan arasında oluşan öyküsü aracılığıyla, bir toplumun çalkantılı bir dönemini ana çizgileriyle perdeye getirmeyi amaçlayan yürekli filmlerden... Bir Amerikan (veya Amerikan tara Fransız: "Ölümsüz" gibi) usulü gerilimi değil, daha bize Özgü, daha ağır, daha yoğun bir gerilimi alttan alta sürdüren (ve ancak İkinci yarıda belli tempo düşüklükleri gösteren) film, yakın tarihimizin korkunç (ve korkunçluğu hep anımsanması gereken) bir döneminden yaman bir kesit veriyor. Belki biraz fazla simgesel kalan, gerçekliğin tam köklerine inmekten çekinen bir film,,. (Özellikle basının, polisin, yargının katkılarının yeterince netleşmemiş olmasından söz ediyorum). Ama filmin her şeye kargın ve her şeyin üstünde, bir ruhbilimsel irdeleme, trajik bir temele yaslanmış bir bireysel/ailesel öykü olduğu göz ardı edilmemeli. Toplumsal çalkantıların paramparça ettiği bu aileyi, birbirinden kuşku duyan, giderek birbirini vuran aile bireylerini, birbirine girift olmuş acılı insan yazgılarını hep görmedik, yaşamadık mı, 12 Eylül'e doğru dolu dizgin giden Türkiye'de? Siyasetin bunca yozlaşması, az mı dram yarattı, az mı acılar serpti toplumun bağrına? "Sis", bu dönemin üstüne üstüne giden yürekli bir film... Yan tutmadan, silahlı eylemleri tümüyle yargılayarak, hoşgörüsüzlüğü hangi yandan gelirse gelsin mahkûm ederek...

Ve bunu yaparken "sinema olmayı da hiç savsaklamayarak,., Livaneli'nin ilk ” filmi "Yer Demir Gök Bakır"dan çok daha yumuşak ve güvenli kamerası, bu kez hep gün doğum veya batımlarında kavranmış bir alacakaranlık İstanbul'unu karsımıza getiriyor. Bildik, tanıdık mekânlar, trajik öykülere sanki hiç görmediğimiz birer dekor oluşturuyor. Bir boğaz görüntüsü, geceye ışıklarını salmış bir asma köprü bir cami silueti, görkemli Beyoğlu levanten yapıları, bizce bilinmedik dinsel törenlerin yapıldığı eski sokakların izbe evleri, yoksullukları içinde siyasal/ideolojik eylemlere ucuza kiralık katiller yetiştiren sur dipleri vb. yerler. "Sis"e alabildiğine inandırıcı, ama aynı zamanda sinemasal mekânlar oluşturuyor. Öte yandan Livaneli şaşırtıcı bir oyuncu seçimi gerçekleştirmiştir. Rutkay Aziz, ilk kez bu denli nüanslı, zengin bir oyun veriyor sinemada.. Sis, her karenin yerini bulduğu, kimi aklaklıkları hemen yalnızca senaryodan kaynaklanan, öyküsünü görkemli biçimde sinemalaştırmış önemli bir film. “Atilla Dorsay, “12 Eylül Yılları ve Sinemamız”

STRES (1988)


Yönetmen: Nejat Gürsoy
Senaryo Soydaner Uğurlu
Kamera Süha Kapkı
Yapım: Soydaner Uğurlu

Prodüksiyon Amiri: Fikret Ertuğrul, Negatif Montaj: Kaya Ören, Seslendirme Yönetmeni: Barış Ören, (Ören Stüdyolarında hazırlanmıştır )

Oyuncular: Hülya Erçel, Cemal Gencer, Şehnaz Dilan, Soydaner Uğurlu, Gülten Ceylan, Agâh Hün, Gül Erdoğan, Zafer Zorlu, Tuluğ Çizgen,

Konu: Çocukları olmayan bir ailenin evliliklerini kurtarmak için çocuk konusunda şöyle bir ortak karar varırlar taşıyıcı anne... Kocasını bir taşıyıcı anneye kaptıran kadının öyküsü...

SIĞINTI (1988)


Senaryo ve Yönetmen: Yücel Uçanoğlu
Görüntü Yönetmeni: Abdullah Gürek
Yapım: Umut Film/ Abdurrahman Keskiner

Set Ekibi: Baki Soğukpınar, Adem Dilber, Kubilay Demirkan, Işık Ekibi: Bülent Eryılmaz, Cengiz Yaşar, Ferman Heykel, Sesleri Alan: Gültekin Çavuşoğlu, Laboratuar: Selahattin kaya, Mustafa Yıldız, Montaj: Turgut İnangiray, Negatif Montaj: Mustafa Kul, Yapım Müdürü: Erol Deniz, Kamera Asistanı: Mesut Çağdaş, Yönetmen Yardımcısı: Ali Kıvırcık, (Yeni Lale film stüdyosunda hazırlanmıştır )

Oyuncular: Melike Zobu, Tunç Parscan, Ertaç Ünsal, Müge Selen, Şeref Çokşeker, Seba Yılmaz, Ümit Yesin, Uğur Kıvırcık, Emre Kıvırcık,

Konu: Film, kimsesiz genç bir kızın öyküsünü konu alır. Babasının ölümünden sonra kimsesiz kalan Gülsüm, İstanbul’a gider. Burada babasının askerlik arkadaşı Mustafa’nın yanına yerleşir. Bir apartmanda kapıcılık yapan Mustafa fakir bir yaşam sürmektedir. Bu nedenle Gülsüm’ün gelişi evdekileri huzursuz eder. Apartman işlerini üstlenen Gülsüm kısa sürede çevreye uyum sağlar. Üstelik mahalledeki bir berberde çalışan genç Rıdvan’la duygusal bir yakınlık kurar. Bununla birlikte Mustafa içten içe Gülsüm’ü arzulamaktadır. Gülsüm, bir emrivaki sonucu Mustafa’yla evlenmek zorunda kalır. Ancak bu evlilik yeni sorunlara yol açacaktır. (Hasan Sakın)

SEVİNCE (1988)


Yönetmen: Melih Gülgen
Senaryo: Melih Gülgen, Haşmet Zeybek
Yapım: Kısmet Film/Hüseyin İnal

Kamera: Serdar Selvidal, Mustafa Yılmaz, Reji Asistanı: Muharrem Özabat, Kamera Asistanı: Bülent Terzi, Prodüksiyon Amiri: Osman Çağlar, Set Ekibi: Hüseyin Ergüder, Selahattin Geçgel, Aydınlatma: Gülgen Film Işık, Şef: Mahzar Eröz, Ses Mühendisi: Gültekin Çavuş, Seslendirme: Yeni Film, SenkronMontaj: Cevat Sezer,

Oyuncular: Serpil Çakmaklı, Ekrem Bora, Diler Saraç, Yüksel Gözen, Bülent Polat, Mümtaz Alpaslan, Yaşar Kutbay, Ahmet Açan, Günseli Özdiş, Mehmet Aydın,

Konu: Filmde, yaşlı bir iş adamıyla genç bir kızın aşk öyküsü konu edilir. Sedef, orta halli bir aileye mensup genç bir kızdır. Üniversitede öğrenim gören Sedef ailesinden uzakta bir yaşam sürmektedir. Bir gece gittiği bir barda Ekrem adında bir iş adamıyla tanışan Sedef’in hayatı değişir. Kısa sürede duygusal olarak yakınlaşan ikili birlikte yaşamaya başlar. Ekrem sayesinde ekonomik kaygılardan uzak bir yaşama kavuşan Sedef’in mutluluğu uzun sürmez. Sedef, aralarındaki yaş farkını öne süren ailesinin telkinleri sonucu Ekrem’den uzaklaşmaya başlayacaktır. (Hasan Sakın)

SEVGİLİ BAYAN (1988)


Senaryo ve Yönetmen: Erdoğan Tokatlı
Görüntü Yönetmeni: Ertunç Şenkay
Yapım: Gözde Film/Zikri Göksoy

Müzik: Claude Larson, D. Inglessis, Kameraman: Hakan Gürtop, Yönetmen Yardımcıları: Ümit Yesin, Perihan Özsoy, Kurgu : Sedat Karadeniz, Set Ekibi: Murat Özlük, Engin Aydın, Işık Şefi: Mustafa Koçyiğit, Işık yardımcıları: Mehmet Ali Gündoğdu, Mustafa Kutlu, Prodüksiyon Amiri: Erol Emerle, Sesleri Alan: Erkan Esenboğa, Renk Uzmanı: Sabahattin Hoşsöz, Laboratuar: Şems Tokgöz, Armağan Köksal, Fehmi Acar, Arslan Tektaş, Senkron: Mustafa Kalkan, Soner Şenbecerir, Negatif Montaj: Metin Çeşmebaşı, Ömer Aksu, Negatif Montaj Asistanı: Fadime Yıldırım, Sultan Yıldırım, (Sineray Film Stüdyolarında hazırlanmıştır )

Oyuncular: Serpil Çakmaklı, Erol Durak, Yıldırım Gencer, Füsun Demirel, İsmet Üstekin, Ümit Yesin, Ertaç Ünsal, Pelinsu Pir, Ertaç Ünsal, Erol Emerle, Akın Atabey,

Konu: Filmde, bir kadının kocasından miras kalan sinema salonlarını işletmeye çalışması anlatılır. Melike’nin kocası işleri iyi gitmediği için intihar eder. Melike de kocasından miras kalan sinema salonlarını işletmeye karar verir. Bu kararı vermesine bir sinema tutkunu olan kocasının arkadaşı Alişan’ın etkisi vardır. Ancak seyirciler artık sinemaya gitmek yerine televizyon izlemeyi tercih ederler. Bu yüzden salonlar bomboştur. Melike ve Alişan sinema salonlarına eski canlılığını kazandırmaya çalışırlar. (Meltem İşler Sevindi)



SEVGİLER ÇİÇEK GİBİ (1988)


Yönetmen Ferdi Tayfur
Senaryo Erdoğan Tünaş
Görüntü Yönetmeni Serdal Servidal
Müzik Ferdifon Plakçılık A. Ş.
Yapım Emek Film /Nazmi Özer

Set Teknisyenleri: Selim Acar, Ahmet Mersinli, Ali Yılmaz, Işık Şefi: Nuri Akçabay, Yardımcıları: Zafer Kutlu, Orhan Erdağı, Laboratuar Şefi: Tümay Rızai, Laboratuar: Şems Tokgöz, Armağan Köksal, Fehmi Acar, Arslan Tektaş, Renk Uzmanı: Sabahattin Hoşsöz, Ses Mühendisi: Erhan Esenboğa, KurguSenkron: Necdet Tok, Kurgu Asistanı: Mustafa Kalkan, Soner Şenbecerir, Çetin Yaman, Negatif Montaj: Ömer Aksu, Metin Çeşmebaşı, Görüntü Asistanları: Ali Gündoğdu, Yrd. Asistan: Emrah K, Yönetmen Asistanları: Ahmet Güleryüz, Halis Yıldız,, Yapım Görevlisi: Rauf Ozangil, Yardımcı Yönetmen: Tarık Günlü, (Sineray Film Stüdyosunda hazırlanmıştır)

Oyuncular: Ferdi Tayfur, Nalân Türkoğlu, Sibel Savaşcıoğlu, A. Selçuk İlkani Nur İncegül, Cengiz Sezici, Fatoş Sezer, Yusuf Çetin, Fahri Aktürk, Saim Yılmaz, Birol Işın,

Konu: Filmde, kardeşini kaybeden bir adamın yaşadıkları anlatılır. Ferdi, zihinsel engelli olan kardeşi Oya’yı tedavi ettirmek için İstanbul’a gelir. Tedavi sürecinde bir gazinoda şarkıcılık yapar. İşe gittiği zamanlarda kardeşi evde yalnız kalır. Bir gün eve döndüğünde kardeşini bulamaz. Kaybolduğunu düşünerek polise başvurur. Bir süre sonra kardeşinin öldürüldüğü haberini alır. Ferdi, kardeşinin katillerinden intikam almaya çalışacaktır. (Meltem İşler Sevindi)

25 Nisan 2020 Cumartesi

SENiNLE iLK DEFA (1988)


Yönetmen: Kaya Ererez
Kameraman: Kaya Ererez
Senaryo: Safa Önal
Yapım Rüzgar Film/Kaya Ererez 
Müzik: Cahit Berkay, Kamera Asistanı: Hüseyin Ererez, Yönetmen Yardımcıları: Sibel Kocataş, Demet Kral, Set Teknisyenleri: Mahir Gül, Murat Ataç, Işık Teknisyenleri: Bayram İlvur (Şef), Fazlı Sekizler, Yaşar İlvur, Prodüksiyon Amiri: Erol Emerle, Sesleri Alan: Erkan Esenboğa, Renk Uzmanı: Sabahattin Hoşses, Laboratuar: Şems Tokgöz, Armağan Köksal, Aslan Tektaş, Senkron: Metin Çeşmebaşı, Soner Şenbecerir, Negatif Montaj: Ömer Aksu, Fatma Yılmaz, Dublaj Yönetmeni: Erhan Yazıcıoğlu, Montaj: Sedat Karadeniz,
(Sineray Film stüdyosunda hazırlanmış ve seslendirilmiştir.)

Oyuncular: Emrah, Şehnaz Dilan, Birsen Yıldız, Gökhan Mete, Diler Saraç, Orhan Çağman, Şeref Çokşeker, Bayram İlvur, Mürvet İşbilir, Hale Haykır, Sabahat İzgü, Vahit Gündoğdu,

Konu: Köyünden şehre okumaya gelen Emrah bir pansiyona yerleşir aynı pansiyonda üniversitede okuyan bir kızla tanışır birbirlerine aşık olurlar ama her zaman olduğu gibi araya sorular girer .


SEN VE BEN (1988)


Senaryo ve Yönetmen: Mehmet Aydın
Konu: İlhan Engin
Kamera: Erdoğan Engin
Yapım: Emek Film/Nazmi Özer 
Banyo: Selahattin kaya, Mustafa Yıldız, Montaj: Yusuf Aldırmaz, Negatif Montaj: Mustafa Kul, Sesleri Alan: Gültekin Çavuş, (Yen Lâle Stüdyosunda Hazırlanmıştır.)

Oyuncular: Serpil Çakmaklı, Tolga Savacı, Sühan Baydar, Saadet Gürses, Seval Ayral, Memduh Ünsal, Ali Güney, Aylin Kuraloğlu,

Konu: Film, oyuncu bir kadınla genç bir adamın aşk öyküsünü konu alır. Ünlü sinema oyuncusu Serpil, bir film çekimi sırasında Mehmet adında bir gençle tanışır. İkili kısa sürede duygusal olarak yakınlaşır. Ancak ikilinin yaşadığı ilişki basına yansıyınca tepkiler gelir. Mehmet’in arkadaş çevresi çiftin ilişkisini onaylamaz. Öte yandan ailesi de Mehmet’i Serpil’den ayırmaya çalışır. Önceleri baskılarla mücadele etmeye çalışan iki genç, ilişkilerini sürdürmekte zorlanacaktır. (Hasan Sakın)

SEN BENİMSİN (1988)




Yönetmen: Cevat Okçugil
Senaryo: Ali Ekdal
Görüntü Yönetmeni: Soner Saygılı
Yapım: Yaşam Film/Gazander Dirlik

Oyuncular: İpek Pınar, Alp Doğan, Yadigâr Ejder, Arzu Erça, Ali Ekdal, Sibel Gökçe, Remo Değerli

Konu: Nişanlısıyla tatile çıkan bir kız ve ona tecavüz eden sapık bir gencin öyküsü.

SAPIK KADIN (1988)


Yönetmen: Orhan Elmas 
Senaryo Safa Önal ([1])
Görüntü Yönetmeni: Çetin Gürtop
Yapım: Erler Film/Türker İnanoğlu

Yönetmen Yardımcısı: Ümit Hiçdurmaz, Kamera Asistanı: Hakan Gürtop, Işık Şefi: Erol Karaşiray, Işık Ekibi: Aziz Kızkanç, İbrahim İrmik, Dublaj Yönetmeni: Mehmet Bozkuş, Sesleri Alan: Erkan Esenboğa, Negatif Montaj: Ömer Aksu, Renk uzmanı: Sabahattin Hoşses, Laboratuar: Şems Tokgöz, Prodüksiyon Amiri: Adnan İrkut, Necati Şimşek, (Sineray Film Stüdyolarında hazırlanmıştır).

Oyuncular: Tarık tarcan, Perihan Savaş, Bahar Öztan, Tunç Parscan, Ekrem Dümer, Hüseyin Kutman, Mesut Sürmeli, Gülten Ceylan, Faruk Savun, Ahmet Canseven

Konu: Ahmet (Tarık Tarcan), genç yakışıklı ve başarılı bir avukattır. Güzel eşi Nevin (Bahar Öztan) ve küçük kızları ile mutlu bir evlilik yaşamı sürdürmektedirler. Ahmet bir davada, savunduğu müvekkili hakkında yalan haber yazan gazeteci Tülay’ı (Perihan Savaş) mahkemeye vermiştir. Ahmet’in eşi Nevin, kızı ile birlikte ailesini ziyarete gider. Ahmet bir toplantıda tanıştığı Tülay ile önce tartışır, sonra uzlaşırlar ve birbirlerinden hoşlanırlar. Tülay, güzel ve tutkulu bir kadındır. Sonunda Ahmet zaaflarına yenik düşer ve Tülay’la birlikte olur. Nevin eve döndüğünde Ahmet Tülay’la ilişkisini noktalamak ister. Tülay ise, Ahmet’e iyice bağlanmış, ondan kopmak istememektedir. Genç avukatı iş yerinden telefonla aramakta, yanıt alamayınca hırslanarak aramalarının sayısını arttırmaktadır. Tutkusu öyle bir düzeye ulaşır ki, intihara kalkışıp Ahmet’i yanına çağırır. Ona, ayrılığı kabullenmiş gibi davranır. Ama sözünü tutmaz, isim vermeden Nevin’i arayıp rahatsız etmeye başlar. Bununla da kalmaz, Ahmet’i her şeyi Nevin’e anlatmakla tehdit eder. Ahmet’i sahiplenme duygusu tüm benliğini sarmış durumda, onu kendisinden başkasına yar etmemek için öldürmeyi bile düşünmektedir Hatta bunu dener ama başaramaz. Ahmet Tülay hakkında bilgi toplamaya başlar. Ve onun tehlikeli bir ruh hastası olduğunu öğrenir. Durumu polise bildirir. Evine döndüğünde Tülay’ı eşi Nevin’le salonlarında bulur ve dehşete kapılır. Tülay kendisini müvekkiliymiş gibi tanıtmıştır. Sonunda Ahmet Nevin’e olanları anlatır. Bu arada Tülay yeni planını eyleme geçirir. Ahmet’in kızını okul çıkışında teyzesi imiş gibi alır ve evine götürür. Çocuğu öldürmek amacıyla kaçırmıştır. Fakat yapamaz ve küçük kızı geri götürür. Sonra ansızın bir gece Ahmet’in evine gelir, bıçakla Nevin’e saldırır. Ahmet yetişir ve Nevin’i kurtarır. Tülay kavgada ölür. Ahmet ve ailesi için kabus dolu günler sona ermiştir…


[1]  James Dearden’in (1949) senaryosundan, Adrien Lyne’nin (1941), 1987 yılında yönetmenliğini yaptığı “Fatal Attraction” (Öldüren Cazibe) isimli film-den uyarlama. Bu filmde başlıca rolleri; Michael Douglas (1944), Glenn Close (1947) ve Anne Archer (1947) oynamıştır. (Kyn: www.imdb.com)



SANA CAN DAYANMAZ (1988)


Yönetmen: Gökhan Güney
Senaryo: Safa Önal
Kameraman Sedat Ülker
Yapım: Topkapı Film/Yaşar Tunalı

Işık: Fazlı Sekizler, Ümit Özyurt, Set Ekibi: Engin Aydın, Adnan Yurdaer, Kamera Asistanı: Uğur Kovan, Prodüksiyon Asistanı: Celal Konca, Yönetmen yardımcısı: Yaşar Özdemir, Sesleri Alan: Gültekin Çavuş, Renk Uzmanı: Hayati Akbulut, Laboratuar: Hüseyin Kuğu, İzzet tatlıcı, Negatif Montaj: Selahattin Kılıççeken, Senkron Montaj: Cevat Sezer, Prodüksiyon Amiri: Hüseyin Zan, (Yeni stüdyoda seslendirilmiş ve Kısmet stüdyosunda renklendirilmiştir  )

Oyuncular: Gökhan Güney, Arzu Aydın, Kenan Pars, Zafer Atlı, Ali Tutal, Akın Tunç, Kemal kan, Baki Tamer,Fikret Çeşmecioğlu, Fikret Fırtına, Mürüvvet İşsever, Nur Gürkan, Hüseyin Aktunç, Yaşar Kutbay, Ahmet Kostarika, Kemal Kan, Cemal Konca, Mustafa Özkan, Yılmaz Kurt, Faruk Savun, Ali Demir, Yılmaz Tuncay, Mehmet Uğur, Akif Kilvan, Arap Celal,

Konu: Tecavüz edilen lokantacı kızın namusunu kurtarmak için ailesinin tüm karşı çıkmalarına rağmen onunla evlenen bir minibüs şoförünün öyküsü…

SALINCAKTA ÜÇ KİŞİ (1988)


Senaryo ve Yönetmen: Yücel Uçanoğlu
Görüntü Yönetmeni: Sedat Ülker
Yapım: Mine Film/Kadri Yurdatap

Öyklü: Yaşar Alptekin, Yönetmen Yardımcısı: Ali Kıvırcık, Yapım Sorumlusu: Osman Çağlar, Özgür Müzik: Cahit Berkay, Kurgu : Sedat Karadeniz,

Oyuncular: Yaşar Alptekin, Özlem Savaş, Atilla Saral

Konu: Filmde, aynı kadına âşık olan iki yakın arkadaşın öyküsü anlatılır. Kimsesiz olan Hakan ve Esat üniversite sınavına girmek için İstanbul’a gelir. Sınavın olduğu dönemde tanışıp arkadaş olurlar. İkisi de üniversiteye kabul alamayınca bir işe girerek çalışmaya başlarlar. Ancak bir gün yaşanan talihsiz bir olayda Hakan sakat kalır. Bu yüzden Esat arkadaşının tüm bakımını üstlenir. Beraber yaşayan iki arkadaş, bir süre sonra aynı kadına âşık olacaktır. (Meltem İşler Sevindi)